mafiapress
START | RSS | Kody DostДÖpu | Rejestruj
 
Inne | Podstawa prawna | Europejskie wytyczne
16.12.2006

Europejski Nakaz Aresztowania

Europejski nakaz aresztowania

Europejski nakaz aresztowania (ENA) to decyzja s─ůdowa wydana przez pa┼ästwo cz┼éonkowskie Unii Europejskiej w celu aresztowania i przekazania przez inne pa┼ästwo cz┼éonkowskie osoby, kt├│rej dotyczy wniosek w celu przeprowadzenia post─Öpowania karnego lub wykonania kary pozbawienia wolno┼Ťci b─ůd┼║ ┼Ťrodka zabezpiecza-
j─ůcego.

Jest to pierwszy konkretny ┼Ťrodek w dziedzinie prawa karnego wprowadzaj─ůcy zasad─Ö wzajemnego uznawania orzecze┼ä w sprawach karnych (tak┼╝e orzecze┼ä skazuj─ůcych) w stosunkach mi─Ödzy pa┼ästwami cz┼éonkowskimi UE. Tym samym stanowi podstaw─Ö unijnej wsp├│┼épracy s─ůdowej.

Na poziomie wspólnotowym instytucja ta regulowana jest przepisami Decyzji Ramowej 2002/584/WSiSW z 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury przekazywania osób między państwami członkowskimi, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

Wydanie ENA

W Polsce podstaw─Ö prawn─ů ENA stanowi─ů przepisy zawarte w rozdzia┼éach 65a i 65b kodeksu post─Öpowania karnego. Regulacje te wesz┼éy w ┼╝ycie z dniem 1 maja 2004 r. na mocy ustawy z 18 marca 2004 r. o zmianie ustawy Kodeks karny, ustawy Kodeks post─Öpowania karnego oraz ustawy Kodeks wykrocze┼ä (Dz.U. z 2004 r. nr 69, poz. 626).

W omawianym zakresie k.p.k. rozr├│┼╝nia dwie subinstytucje: wyst─Öpowanie do pa┼ästw cz┼éonkowskich UE o przekazanie osoby ┼Ťciganej na podstawie ENA (tj. wydanie ENA) oraz post─Öpowanie w przypadku wyst─ůpienia przez inne pa┼ästwa cz┼éonkowskie UE o przekazanie osoby ┼Ťciganej na podstawie ENA (tj. wykonanie ENA).

Organami uprawnionym do wyst─Öpowania do pa┼ästw cz┼éonkowskich UE o przekazanie osoby ┼Ťciganej na podstawie ENA s─ů w┼éa┼Ťciwe miejscowo s─ůdy okr─Ögowe.

Warunkiem koniecznym zastosowania omawianej instytucji karno-procesowej jest uprzednie złożenie wniosku przez prokuratora.

Przes┼éank─Ö faktyczn─ů wydania ENA stanowi przypuszczenie, ┼╝e osoba ┼Ťcigana za przest─Öpstwo pope┼énione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przebywa na terytorium innego pa┼ästwa cz┼éonkowskiego Unii Europejskiej (tzw. pa┼ästwa wykonania nakazu).

Wraz z wydaniem ENA s─ůd lub prokurator mo┼╝e wyst─ůpi─ç do organu wymiaru sprawiedliwo┼Ťci pa┼ästwa wykonania nakazu o zaj─Öcie i przekazanie przedmiot├│w pochodz─ůcych bezpo┼Ťrednio z przest─Öpstwa oraz przedmiot├│w, kt├│re s┼éu┼╝y┼éy lub by┼éy przeznaczone do pope┼énienia przest─Öpstwa. Jest to mo┼╝liwe nawet w sytuacji, gdy nie mo┼╝na wykona─ç nakazu ze wzgl─Ödu na ┼Ťmier─ç lub ucieczk─Ö osoby ┼Ťciganej. Przekazane przedmioty zwraca si─Ö pa┼ästwu wykonania nakazu, je┼╝eli przy ich przekazaniu zastrze┼╝ono zwrot lub gdy podlegaj─ů one zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu uprawnionemu podmiotowi, przebywaj─ůcemu na terytorium pa┼ästwa wykonania nakazu.

Wydanie ENA jest niedopuszczalne w dw├│ch sytuacjach:
- w zwi─ůzku z prowadzonym przeciwko osobie ┼Ťciganej post─Öpowaniem karnym o przest─Öpstwo zagro┼╝one kar─ů pozbawienia wolno┼Ťci do roku,
- w celu wykonania kary pozbawienia wolno┼Ťci orzeczonej w wymiarze do 4 miesi─Öcy albo innego ┼Ťrodka polegaj─ůcego na pozbawieniu wolno┼Ťci na czas nie przekraczaj─ůcy 4 miesi─Öcy.

Tre┼Ť─ç europejskiego nakazu aresztowania

Tre┼Ť─ç ENA powinna zawiera─ç informacje dotycz─ůce trzech podstawowych kategorii tematycznych:
- organu wyst─Öpuj─ůcego o przekazanie, ze wskazaniem jego nazwy, adresu, numeru telefonu, telefaksu i adresu poczty elektronicznej;
- osoby ┼Ťciganej w zakresie danych identyfikuj─ůcych jej to┼╝samo┼Ť─ç i obywatelstwo;
- podstawy przekazania tzn.: a) podania sygnatury, rodzaju i tre┼Ťci prawomocnego albo podlegaj─ůcego wykonaniu orzeczenia s─ůdu, w zwi─ůzku z kt├│rym nakaz zosta┼é wydany, b) przytoczenia opisu i kwalifikacji prawnej czynu, c) wskazania g├│rnej granicy ustawowego zagro┼╝enia kar─ů pozbawienia wolno┼Ťci przest─Öpstwa, o kt├│re toczy si─Ö post─Öpowanie, lub wysoko┼Ť─ç orzeczonej kary pozbawienia wolno┼Ťci albo innego ┼Ťrodka polegaj─ůcego na pozbawieniu wolno┼Ťci, d) zamieszczenia zwi─Öz┼éego opisu stanu faktycznego sprawy, c) wskazania nast─Öpstw czynu nieobj─Ötych ustawowymi znamionami przest─Öpstwa.

Podstawa przekazania ma charakter wzgl─Ödnie wi─ů┼╝─ůcy. Po pierwsze - osob─Ö przekazan─ů w wyniku wykonania nakazu mo┼╝na ┼Ťciga─ç tylko za te przest─Öpstwa, kt├│re stanowi┼éy podstaw─Ö przekazania. Po drugie - w stosunku do osoby przekazanej mog─ů by─ç wykonane kary pozbawienia wolno┼Ťci albo inne ┼Ťrodki izolacyjne orzeczone wobec niej jedynie za przest─Öpstwa b─Öd─ůce podstaw─ů przekazania (w tym wzgl─Ödzie na poczet orzeczonej lub wykonywanej kary pozbawienia wolno┼Ťci zalicza si─Ö okres faktycznego pozbawienia wolno┼Ťci w pa┼ästwie wykonania nakazu w zwi─ůzku z przekazaniem).

Wyj─ůtkiem od wymienionych zasad s─ů sytuacje, gdy:
- pa┼ästwo wykonania nakazu z┼éo┼╝y┼éo o┼Ťwiadczenie o dopuszczalno┼Ťci ┼Ťcigania lub wykonania kar pozbawienia wolno┼Ťci albo innych ┼Ťrodk├│w polegaj─ůcych na pozbawieniu wolno┼Ťci za wszystkie czyny pope┼énione przed przekazaniem (chyba ┼╝e organ s─ůdowy tego pa┼ästwa w orzeczeniu o przekazaniu postanowi┼é inaczej);
- osoba przekazana, mimo takiej mo┼╝liwo┼Ťci, nie opu┼Ťci┼éa terytorium RP w ci─ůgu 45 dni od dnia prawomocnego zako┼äczenia post─Öpowania albo po opuszczeniu terytorium RP na nie powr├│ci┼éa;
- nie zosta┼éa orzeczona kara pozbawienia wolno┼Ťci albo inny ┼Ťrodek polegaj─ůcy na pozbawieniu wolno┼Ťci;
- post─Öpowanie karne nie wi─ů┼╝e si─Ö ze stosowaniem wobec osoby ┼Ťciganej ┼Ťrodka polegaj─ůcego na pozbawieniu wolno┼Ťci;
- czyn osoby ┼Ťciganej jest zagro┼╝ony kar─ů lub ┼Ťrodkiem o charakterze nieizolacyjnym;
- osoba ┼Ťcigana wyrazi┼éa zgod─Ö na przekazanie i zrzek┼éa si─Ö uprawnie┼ä wynikaj─ůcych z wymienionych zasad;
- osoba ┼Ťcigana, po jej przekazaniu, z┼éo┼╝y┼éa przed s─ůdem w┼éa┼Ťciwym do rozpoznania sprawy o┼Ťwiadczenie o zrzeczeniu si─Ö uprawnie┼ä wynikaj─ůcych z wymienionych zasad w odniesieniu do czyn├│w pope┼énionych przed przekazaniem;
- organ s─ůdowy pa┼ästwa wykonania nakazu, kt├│ry przekaza┼é osob─Ö ┼Ťcigan─ů, na wniosek s─ůdu w┼éa┼Ťciwego do rozpoznania sprawy, wyrazi┼é zgod─Ö na ┼Ťciganie lub wykonanie kar pozbawienia wolno┼Ťci albo innych ┼Ťrodk├│w polegaj─ůcych na pozbawieniu wolno┼Ťci za przest─Öpstwa pope┼énione przed przekazaniem.

Ponadto ENA powinien zostać przetłumaczony na język urzędowy państwa wykonania nakazu.

Procedura przekazywania ENA

Istniej─ů dwie podstawowe procedury przekazywanie ENA, tzn.: przekazanie bezpo┼Ťrednie lub dokonanie rejestracji w Systemie Informacyjnym Schengen (SIS).

Przekazanie bezpo┼Ťrednie ma zastosowanie, gdy miejsce pobytu osoby ┼Ťciganej jest znane. W takiej sytuacji s─ůd okr─Ögowy, kt├│ry wyda┼é nakaz, przekazuje go bezpo┼Ťrednio w┼éa┼Ťciwemu organowi s─ůdowemu pa┼ästwa wykonania nakazu.

Z technicznego punktu widzenia organ s─ůdowy wydaj─ůcy nakaz mo┼╝e przes┼éa─ç ENA przez dowolne ┼Ťrodki, kt├│re zapewniaj─ů bezpiecze┼ästwo danych oraz zachowanie zapisu pisemnego w spos├│b pozwalaj─ůcy pa┼ästwu wykonuj─ůcemu nakaz na stwierdzenie jego autentyczno┼Ťci.

W praktyce ENA mog─ů by─ç przekazywane drog─ů elektroniczn─ů za pomoc─ů Systemu Informacjyjnego Schengen (SIS), systemu telekomunikacyjnego Europejskiej Sieci S─ůdowej czy systemu telekomunikacyjnego Interpolu.

Bardziej powszechnym sposobem przekazywania ENA jest dokonanie rejestracji kryminalnej osoby poszukiwanej w Systemie Informacyjnym Schengen. Wydaj─ůcy nakaz organ s─ůdowy mo┼╝e w ka┼╝dym przypadku zadecydowa─ç o umieszczeniu w SIS tzw. wezwania dotycz─ůcego wnioskowanej osoby.

Wezwanie umieszczone w SIS jest r├│wnoznaczne z wydaniem europejskiego nakazu aresztowania. Wezwanie pod wzgl─Ödem tre┼Ťciowym musi spe┼énia─ç standardy wymagane dla ENA. Stanowi ono r├│wnowa┼╝ny odpowiednik nakazu aresztowania do czasu otrzymania przez wykonuj─ůcy nakaz organ s─ůdowy egzemplarza oryginalnego sporz─ůdzonego w wymaganej i odpowiedniej formie.

Wykonanie ENA

Do wyst─Öpowania o przekazanie przez Polsk─Ö osoby ┼Ťciganej na podstawie ENA uprawnione s─ů wy┼é─ůcznie organy s─ůdowe pa┼ästw cz┼éonkowskich UE. Ustawodawca wyra┼║nie podkre┼Ťli┼é, ┼╝e celem tych czynno┼Ťci mo┼╝e by─ç jedynie przeprowadzenie post─Öpowania karnego przeciwko osobie ┼Ťciganej lub wykonanie orzeczonej wobec niej kary pozbawienia wolno┼Ťci albo innego ┼Ťrodka izolacyjnego.

ENA mo┼╝e by─ç po┼é─ůczony z wnioskiem o zastosowanie ┼Ťrodka zapobiegawczego.

Osoba ┼Ťcigana ma prawo do korzystania z pomocy prawnej i z pomocy t┼éumacza.

Przeszkody do wykonania ENA mog─ů mie─ç charakter obligatoryjny lub fakultatywny.

Wykonania ENA odmawia si─Ö, je┼╝eli:
1) przest─Öpstwo, kt├│rego dotyczy nakaz europejski, w wypadku jurysdykcji polskich s─ůd├│w karnych podlega darowaniu na mocy amnestii,
2) w stosunku do osoby ┼Ťciganej zapad┼éo w innym pa┼ästwie prawomocne orzeczenie co do tych samych czyn├│w oraz, w wypadku skazania za te same czyny, osoba ┼Ťcigana odbywa kar─Ö lub j─ů odby┼éa albo kara nie mo┼╝e by─ç wykonana wed┼éug prawa pa┼ästwa, w kt├│rym zapad┼é wyrok skazuj─ůcy,
3) w stosunku do osoby ┼Ťciganej zapad┼éo prawomocne orzeczenie o przekazaniu do innego pa┼ästwa cz┼éonkowskiego UE,
4) osoba, kt├│rej dotyczy nakaz europejski, z powodu wieku nie ponosi wed┼éug prawa polskiego odpowiedzialno┼Ťci karnej za czyny b─Öd─ůce podstaw─ů wydania nakazu europejskiego.

Mo┼╝na odm├│wi─ç wykonania nakazu europejskiego, je┼╝eli:
1) przest─Öpstwo b─Öd─ůce podstaw─ů wydania nakazu europejskiego, inne ni┼╝ wymienione w tzw. katalogu, nie stanowi przest─Öpstwa wed┼éug prawa polskiego,
2) przeciwko osobie ┼Ťciganej, kt├│rej dotyczy ENA, toczy si─Ö ju┼╝ w Polsce post─Öpowanie karne o przest─Öpstwo, kt├│re stanowi podstaw─Ö nakazu europejskiego,
3) wobec osoby ┼Ťciganej, w zwi─ůzku z czynem b─Öd─ůcym podstaw─ů wydania nakazu europejskiego zapad┼éo prawomocne orzeczenie o odmowie wszcz─Öcia post─Öpowania, o umorzeniu post─Öpowania lub inne orzeczenie ko┼äcz─ůce post─Öpowanie w sprawie,
4) wed┼éug prawa polskiego nast─ůpi┼éo przedawnienie ┼Ťcigania lub wykonania kary, a przest─Öpstwa, kt├│rych to dotyczy, podlega┼éy jurysdykcji s─ůd├│w polskich,
5) nakaz europejski dotyczy przest─Öpstw, kt├│re wed┼éug prawa polskiego zosta┼éy pope┼énione, w ca┼éo┼Ťci lub w cz─Ö┼Ťci, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak r├│wnie┼╝ na polskim statku wodnym lub powietrznym,
6) za czyn zabroniony, kt├│rego dotyczy nakaz europejski, w pa┼ästwie wydania nakazu europejskiego mo┼╝na orzec kar─Ö do┼╝ywotniego pozbawienia wolno┼Ťci albo inny ┼Ťrodek polegaj─ůcy na pozbawieniu wolno┼Ťci bez mo┼╝liwo┼Ťci ubiegania si─Ö o jego skr├│cenie.

Terminy podejmowania decyzji o wykonaniu ENA

Postanowienie w przedmiocie przekazania s─ůd wydaje w terminie 60 dni od dnia zatrzymania osoby ┼Ťciganej. W przypadkach, gdy osoba, kt├│rej dotyczy ENA, wyra┼╝a zgod─Ö na swoje przekazanie, ostateczna decyzja w sprawie wykonania europejskiego nakazu aresztowania zostaje podj─Öta w ci─ůgu 10 dni od wyra┼╝enia zgody.

W szczeg├│lnie uzasadnionych wypadkach, gdy wymienione terminy nie mog─ů by─ç dotrzymane, postanowienie w przedmiocie przekazania mo┼╝na wyda─ç w terminie kolejnych 30 dni od dnia up┼éywu tych termin├│w. O op├│┼║nieniu nale┼╝y powiadomi─ç organ s─ůdowy, kt├│ry wyda┼é nakaz europejski, podaj─ůc przyczyn─Ö op├│┼║nienia.

Osob─Ö ┼Ťcigan─ů, wobec kt├│rej zapad┼éo prawomocne postanowienie o przekazaniu, przekazuje si─Ö w┼éa┼Ťciwemu organowi s─ůdowemu pa┼ästwa wydania nakazu europejskiego najp├│┼║niej w terminie 10 dni od dnia uprawomocnienia si─Ö postanowienia. Je┼╝eli przekazanie osoby ┼Ťciganej w tym terminie nie jest mo┼╝liwe na skutek si┼éy wy┼╝szej albo zagro┼╝enia dla ┼╝ycia lub zdrowia tej osoby, przekazanie nast─Öpuje w ci─ůgu 10 dni od dnia up┼éywu nowo ustalonego terminu przekazania. Je┼╝eli pa┼ästwo wydania nakazu europejskiego nie przejmie osoby podlegaj─ůcej przekazaniu w tych terminach, zarz─ůdza si─Ö niezw┼éoczne zwolnienie tej osoby, je┼╝eli nie jest ona pozbawiona wolno┼Ťci w innej sprawie.

ENA a ekstradycja

Decyzja ramowa wyra┼║nie traktuje ENA jako odr─Öbn─ů instytucj─Ö ni┼╝ ekstradycja. Nie mo┼╝na jednak zaprzeczy─ç, ┼╝e skutki i og├│lna koncepcja obu instytucji s─ů por├│wnywalne.

Zgodnie z postanowieniami decyzji ENA znosi dotychczasowy system ekstradycji mi─Ödzy pa┼ästwami cz┼éonkowskimi oparty na Konwencji o ekstradycji z 13 grudnia 1957 r. i zast─Öpuje go systemem przekazywania os├│b mi─Ödzy organami s─ůdowymi (przekazanie nie jest to┼╝same z ekstradycj─ů).

Ponadto w stosunkach mi─Ödzy pa┼ästwami cz┼éonkowskimi ENA zast─Öpuje wszystkie wcze┼Ťniejsze instrumenty dotycz─ůce ekstradycji, w tym przewidziane przepisami: 1) Europejskiej Konwencji o zwalczaniu terroryzmu z 27 stycznia 1977 r., 2) Konwencji wykonawczej z 19 czerwca 1990 r. do Uk┼éadu z Schengen z 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wsp├│lnych granicach, 3) Konwencji z 10 marca 1995 r. o uproszczonych procedurach ekstradycyjnych mi─Ödzy pa┼ästwami cz┼éonkowskimi Unii Europejskiej oraz 4) Konwencji z 27 wrze┼Ťnia 1996 r. o ekstradycji mi─Ödzy pa┼ästwami cz┼éonkowskimi Unii Europejskiej.

Trzeba zauwa┼╝y─ç, ┼╝e w stosunkach pa┼ästw UE z innymi krajami nadal obowi─ůzuj─ů procedury ekstradycyjne. Jest to wi─Öc wyra┼║ne rozr├│┼╝nienie.

"Przekazanie na podstawie ENA" i "ekstradycja" posiadaj─ů na tyle zbli┼╝ony charakter prawny, ┼╝e na pocz─ůtkowym etapie prac dostosowuj─ůcych w tym zakresie prawodawstwo krajowe do unijnego traktowane by┼éy nawet jako to┼╝same. Identyczno┼Ť─ç w postrzeganiu obu rozwi─ůza┼ä prawnych sta┼éa si─Ö podstaw─ů cz─Östo formu┼éowanego zarzutu sprzeczno┼Ťci ENA z ustaw─ů zasadnicz─ů (art. 55 Konstytucji zabrania ekstradycji w┼éasnego obywatela).

Wprowadzenie uregulowa┼ä dotycz─ůcych ENA skutkowa┼éo faktycznym rozr├│┼╝nieniem w polskim porz─ůdku prawnym dw├│ch instytucji: ekstradycji (zachowany dla niej pozostaje re┼╝im art. 55 Konstytucji) oraz ENA jako instrumentu uproszczonej procedury przekazywania obywatela jednego pa┼ästwa cz┼éonkowskiego pod os─ůd innemu pa┼ästwu cz┼éonkowskiemu. W przypadku ekstradycji m├│wi si─Ö o wydaniu osoby ┼Ťciganej na wniosek pa┼ästwa obcego, w przypadku nakazu o przekazaniu osoby ┼Ťciganej do pa┼ästwa cz┼éonkowskiego UE.

Z praktycznego punktu widzenia mi─Ödzy ENA a ekstradycj─ů wyr├│┼╝ni─ç mo┼╝na nast─Öpuj─ůce r├│┼╝nice:
- ENA mo┼╝e by─ç wydany przez krajowy organ s─ůdowy w stosunku do obywateli ka┼╝dego z pa┼ästw cz┼éonkowskich UE (np. polska prokuratura mo┼╝e wnioskowa─ç nie tylko o obywatela Polski, ale r├│wnie┼╝ np. Holandii czy W┼éoch),
- ENA nie mo┼╝na wyda─ç w stosunku do obywateli pa┼ästw spoza UE (w relacjach z pa┼ästwami spoza wsp├│lnoty nadal b─Ödzie obowi─ůzywa┼éa ekstradycja),
- ENA w przeciwie┼ästwie do ekstradycji nie odnosi si─Ö do relacji mi─Ödzypa┼ästwowych, a jedynie do stosunk├│w mi─Ödzy organami s─ůdowymi pa┼ästw cz┼éonkowskich (procedura ENA realizowana jest bezpo┼Ťrednio mi─Ödzy organami wymiaru sprawiedliwo┼Ťci pa┼ästw cz┼éonkowskich bez udzia┼éu w┼éadzy politycznej),
- rola władz centralnych w wykonywaniu ENA ogranicza się do pomocy praktycznej i administracyjnej.

Mity wokół ENA

Mo┼╝na si─Ö spotka─ç ze stereotypowym przekonaniem, ┼╝e ENA jest instrumentem prawnym przeznaczonym do ┼Ťcigania najci─Ö┼╝szych zbrodni w obszarze UE. Nie jest to prawda, gdy┼╝ zakres przedmiotowy stosowania omawianej instytucji jest o wiele szerszy.

ENA mo┼╝e mie─ç zastosowanie w stosunku do wszystkich czyn├│w, kt├│re w ┼Ťwietle prawa obowi─ůzuj─ůcego w pa┼ästwie wydaj─ůcym nakaz, zagro┼╝one s─ů kar─ů co najmniej roku pozbawienia wolno┼Ťci albo w przypadku, gdy zapad┼é wyrok lub wydano ┼Ťrodek zabezpieczaj─ůcy o wymiarze, co najmniej czterech miesi─Öcy.

Oznacza to, ┼╝e w ┼Ťwietle obowi─ůzuj─ůcego obecnie w Polsce prawa karnego ┼Ťciganiem na podstawie ENA mo┼╝na obejmowa─ç w du┼╝ej mierze podejrzanych o pope┼énienie przest─Öpstw pospolitych (rozboje, pobicia, kradzie┼╝ z w┼éamaniem, wymuszenie rozb├│jnicze).

W stosunku natomiast do najci─Ö┼╝szych przest─Öpstw wymienionych w "katalogu art. 2 ust. 2 Decyzji Ramowej" - obecnie jest ich 33 - dodatkowo zniesiony zosta┼é wym├│g tzw. podw├│jnej karalno┼Ťci czynu (tj. w kraju wyst─Öpuj─ůcym o wydanie przest─Öpcy i w kraju wydaj─ůcym).

Oznacza to, ┼╝e nie jest przeszkod─ů do wykonania ENA brak przest─Öpczo┼Ťci czynu, je┼╝eli nakaz dotyczy czynu, za kt├│ry mo┼╝e by─ç orzeczony ┼Ťrodek izolacyjny inny ni┼╝ kara pozbawienia wolno┼Ťci w wymiarze co najmniej 3 lat, wyczerpuj─ůcego znamiona nast─Öpuj─ůcych przest─Öpstw: 1) udzia┼éu w zorganizowanej grupie albo zwi─ůzku maj─ůcych na celu pope┼énianie przest─Öpstw, 2) o charakterze terrorystycznym, 3) handlu lud┼║mi, 4) przeciwko wolno┼Ťci seksualnej lub obyczajno┼Ťci na szkod─Ö ma┼éoletniego, 5) nielegalnego wytwarzania, przetwarzania, przemytu ┼Ťrodk├│w odurzaj─ůcych, prekursor├│w, ┼Ťrodk├│w zast─Öpczych lub substancji psychotropowych lub obrotu nimi, 6) nielegalnego obrotu broni─ů, amunicj─ů, materia┼éami wybuchowymi lub radioaktywnymi, 7) ┼éapownictwa i p┼éatnej protekcji, 8) oszustwa, 9) wprowadzania do obrotu finansowego warto┼Ťci maj─ůtkowych pochodz─ůcych z nielegalnych lub nieujawnionych ┼║r├│de┼é, 10) fa┼észowania oraz obrotu fa┼észywymi pieni─Ödzmi lub innymi ┼Ťrodkami p┼éatniczymi, 11) przeciwko ochronie danych gromadzonych, przechowywanych, przetwarzanych lub przekazywanych w systemie informatycznym, 12) przeciwko ┼Ťrodowisku naturalnemu, w tym nielegalnego obrotu zagro┼╝onymi gatunkami zwierz─ůt i ro┼Ťlin, 13) udzielenia pomocy w nielegalnym przekroczeniu granicy lub pobycie, 14) zab├│jstwa, 15) spowodowania ci─Ö┼╝kiego uszczerbku na zdrowiu, 16) nielegalnego obrotu organami i tkankami ludzkimi, 17) bezprawnego pozbawienia cz┼éowieka wolno┼Ťci, 18) uprowadzenia cz┼éowieka dla okupu, 19) wzi─Öcia lub przetrzymywania zak┼éadnika, 20) pope┼énionym z powod├│w narodowo┼Ťciowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze wzgl─Ödu na bezwyznaniowo┼Ť─ç, 21) rozboju z u┼╝yciem broni palnej lub gro┼║by jej u┼╝ycia, 22) wymuszenia rozb├│jniczego z u┼╝yciem broni palnej lub gro┼║by jej u┼╝ycia, 23) nielegalnego obrotu dobrami kultury, 24) sprzeniewierzenia cudzego mienia, 25) podrabiania oraz obrotu podrobionymi wyrobami, 26) fa┼észowania oraz obrotu sfa┼észowanymi dokumentami, 27) nielegalnego obrotu hormonami lub podobnymi substancjami, 28) obrotu kradzionymi pojazdami mechanicznymi, 29) zgwa┼écenia, 30) podpalenia, 31) nale┼╝─ůcym do w┼éa┼Ťciwo┼Ťci Mi─Ödzynarodowego Trybuna┼éu Karnego, 32) porwania statku wodnego lub powietrznego, 33) sabota┼╝u.

Podobnie nie stanowi przeszkody do wykonania ENA okoliczno┼Ť─ç, ┼╝e czyn nie jest przest─Öpstwem wed┼éug prawa polskiego, je┼╝eli nakaz dotyczy czynu zagro┼╝onego w pa┼ästwie jego wydania kar─ů co najmniej 3 lat pozbawienia wolno┼Ťci.

W stosunku do tych przest─Öpstw nie mo┼╝na odm├│wi─ç przekazania. Poza tymi przest─Öpstwami pa┼ästwom cz┼éonkowskim pozostawiono prawo odmowy ┼Ťcigania na podstawie ENA przest─Öpstw, kt├│re w ich kraju nie s─ů karalne (np. Holandia nie b─Ödzie musia┼éa aresztowa─ç lekarza, kt├│ry w tym kraju dokona┼é eutanazji b─ůd┼║ aborcji).

Wprowadzenie ENA stanowi wa┼╝ny instrument w walce z przest─Öpczo┼Ťci─ů w UE. Przede wszystkim jest znacznym uproszczeniem dotychczasowego systemu pomocy prawnej w sprawach karnych oraz systemu ekstradycyjnego UE. Nale┼╝y jeszcze raz podkre┼Ťli─ç, ┼╝e pa┼ästwa cz┼éonkowskie odst─ůpi┼éy tu od dw├│ch fundamentalnych zasad, tzn.: od zakazu wydawania swoich obywateli oraz nakazu podw├│jnej karalno┼Ťci danego czynu w odniesieniu do najpowa┼╝niejszych przest─Öpstw.

TOMASZ SAFJAŃSKI

« Powr├│t


Ten artykuł nie ma jeszcze żadnych komentarzy.

Aby doda─ç sw├│j komentarz powiniene┼Ť si─Ö zalogowa─ç.

.